Een jezuïet, een do­mi­ni­caan en een fran­cis­caan zijn gestrand op een onbewoond eiland. Op een dag vin­den ze een lamp half verborgen onder het zand. Ze wrijven hem op en er verschijnt een geest die zegt: “jullie mogen ieder een wens doen”.

De jezuïet zegt: “Oh, God zij dank, haal mij van dit verschrikke­lijke eiland en breng mij terug naar mijn uni­ver­si­teit waar ik weer les kan geven. Dat is mijn roe­ping.”

De do­mi­ni­caan zegt: "Oh, God zij gedankt, breng mij alsjeblieft terug naar mijn klooster, waar ik thuis ben en kan bid­den en werken voor de rest van mijn leven. Dat is waartoe ik ge­roe­pen ben.”

De fran­cis­caan zegt: “Ach, het is hier zo kwaad nog niet. Ik heb hier de dieren, de bomen en de planten. Ik kan hier leven in fran­cis­caanse eenvoud. Ik begon mijn twee broe­ders net een beetje aar­dig te vin­den, kun je ze weer terug halen?”