Op vrijdag 8 augustus, kwamen zo’n veertig parochianen en andere belangstellenden, samen op het grasveld van een Velddrielse boerderij. Er was ook een bijzondere inleider uitgenodigd, mgr. Mutsaerts, die zou spreken over het thema “Jubeljaar - Pelgrims van Hoop”.
Helaas bleek de hulpbisschop een ander thema te hebben voorbereid. Hij zag de laatste jaren heel positieve ontwikkelingen in de kerk, vooral in bijeenkomsten met jongeren en in allerlei vakantiekampen.
Hij was blij met deze ontwikkelingen en stelde dat we ons niet moesten overgeven aan pessimisme, maar onze zegeningen moesten tellen en dat is een stille verwijzing naar Psalm 103. Je zegeningen tellen, dat betekent zoveel als dankbaar zijn om alles wat het leven je geeft, vol verwondering over wat in het leven mogelijk is, en met vertrouwen in God die de wereld en het leven in zijn hand houdt. Of op een andere manier gezegd: Je hoeft niet eerst gelukkig te zijn, om dan dankbaar te kunnen zijn, nee, je bent eerst dankbaar en ontdekt dan, dat dat je gelukkig maakt.
In Gods logica is delen vermenigvuldigen, waar mensen in het leven met elkaar delen, groeien ze in liefde en dankbaarheid.
Dankbaarheid doet ons ook God ontdekken en versterkt onze band met Hem. Al was het alleen maar omwille van alles wat God voor mensen gedaan heeft.
Tel je zegeningen betekent ook: wees zelf een zegening voor de mensen die je op je levensweg tegenkomt.
Even tussendoor: ik moet nu denken aan een gesprekje dat ik met een van de aanwezigen had na afloop van de inleiding. Hij was volop bezig met de opvang en het leren van de taal van vluchtelingen in de Bommelerwaard. Maar hij verbaasde zich het meest over de dankbaarheid die hij ontving. Het waren mensen die Amper geld hadden, maar hij werd altijd gastvrij ontvangen. Het is mooi om mensen in nood iets te geven, maar de dankbaarheid die je daarna ontvangt maakt je stil en bescheiden.
Ik wil afsluiten met twee opmerkingen:
- dankbaarheid is geen naïef optimisme, een aanwezige vroeg zich ook af hoe je dankbaarheid in overeenstemming kon brengen met alle verdriet en pijn die je in het leven tegenkomt. De inleider kon dat alleen maar bevestigen. Dankbaarheid betekent niet dat je immuun bent voor alle pijn en verdriet in het leven. Maar het vertrouwen blijft
- dat God ons uiteindelijk voor het leven en de liefde geschapen heeft en dat alle pijn overwonnen kan worden.- misschien klinkt het bovenstaande allemaal een beetje “soft”. Maar - om met paus Franciscus te spreken - in een wereld waarin onverschilligheid, egoïsme, macht en eigenbelang centraal staan, laat de kerk een gelovig tegengeluid horen. En het motto “tel je zegeningen”, betekent niet dat God ons overlaadt met zegeningen, maar roept ons allereerst op, om onze medemensen tot zegen te zijn.
Na een laatste vragenronde werd ook deze tuinavond afgesloten met een gezellig samenzijn, en omdat het buiten donker en toch wel fris begon te worden, vond een aantal aanwezigen het een goede reden om dankbaar voor alles wat ze gehoord hadden, rustig huiswaarts te keren.
