Het was weer onge­loof­lijk, om drie uur ’s mid­dags zat de Martinus­kerk in Kerkdriel zo ongeveer vol, geschat 200 à 300 mensen, en een Poolse pastor (die normaal in Bochum werkt) kwam naar Kerkdriel om de paas­mand­jes te zegenen.

Het was een mooie vie­ring waarin ook de kleinste kin­de­ren recht van spreken had­den. Een heel mooi begin van het Paas­feest. Ach, ver­zuchtte de pastor, als nu eens 30% van deze mensen naar de gewone zon­dags­vie­ring zou komen. Dat ligt - ik spreek uit erva­ring - een stuk moei­lijker. Maar dui­de­lijk is wel: het zegenen van de paas­mand­jes in onlosmake­lijk verbon­den met het vieren van Pasen. Dat willen de Polen niet missen.